Macedonian News M-N Μακεδονικά Νέα

Επιστολή στους ομολόγους του των χωρών-μελών του Eurogroup, έστειλε ο Ελληνας υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος, στην οποία τους καλεί να μην επιμείνουν στα πρόσθετα μέτρα των 3,6 δισ. ευρώ. Είχε προηγηθεί το γράμμα της κ. Κριστίν Λαγκάρντ, η οποία ζητούσε αποδοχή των μέτρων από την Ελλάδα και ελάφρυνση του ελληνικού χρέους. (http://mignatiou.com/2016/05/epimeni-gia-proliptika-metra-alla-ke-elafrinsi-i-lagkarnt-prin-to-krisimo-eurogroup/) Στην επιστολή του, που αποκάλυψε το πρακτορείο MNI (Angelika Papamiltiadou), ο κ. Τσακαλώτος προειδοποιεί: “Δεν υπάρχει περίπτωση τέτοιο πακέτο να περάσει από την παρούσα κυβέρνηση ή –για ότι αυτό σημαίνει- από καμία δημοκρατική κυβέρνηση που μπορώ να φανταστώ”. Την επιστολή αποκάλυψε μετά τα μεσάνυχτα το MNI, και το υπουργείο Οικονομικών ούτε την επιβεβαίωσε, ούτε την διέψευσε. Απευθυνόμεενος στους ομολόγους του ο Ελληνας υπουργός σημειώνει: “Μπορείτε να φανταστείτε να πάμε στο κοινοβούλιο αντί για ένα αναμενόμενο πακέτο 5,4 δισ. ευρώ ένα 9 δισ. ευρώ»; Υπογραμμίζει ότι η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρας έκανε και περισσότερα από όσα της ζητήθηκαν ενώ ζητά από το Eurogroup “μια ξεκάθαρη δήλωση για μέτρα άμεσης εφαρμογής και μέτρα που θα ληφθούν μελλοντικά» ως προς το χρέος. Σύμφωνα με το MNI, η επιστολή Τσακαλώτου έχει ως εξής: «Αγαπητοί συνάδελφοι, Σας γράφω πριν από την συνάντησή μας τη Δευτέρα για να ξεκαθαρίσω τη θέση της ελληνικής κυβέρνησης σε ότι αφορά τόσο το κλείσιμο της πρώτης αξιολόγησης, όσο και τη συζήτηση για το χρέος. Υπάρχει, νομίζω, μια γενική αναγνώριση ότι η κυβέρνησή μου έχει κρατήσει τόσο το πνεύμα, όσο και το γράμμα της καλοκαιρινής συμφωνίας μας. Είναι αλήθεια ότι το κλείσιμο της πρώτης αξιολόγησης έχει πάρει περισσότερο χρόνο απ’ όσο αναμένονταν αλλά αυτό, σε μεγάλο βαθμό, αντανακλά το μεγάλο μέγεθος των μεταρρυθμίσεων που έγιναν τους τελευταίους δέκα μήνες. Πολλές από τις μεταρρυθμίσεις χρειάζονταν πολύ πολύπλοκη νομοθέτηση και απαίτησαν τη βοήθεια όχι μόνο της γενναιόδωρης τεχνικής υποστήριξης που παρασχέθηκε, αλλά και χρονοβόρες διαπραγματεύσεις με τους Θεσμούς για να γίνει η νομοθέτηση σωστά από την αρχή. Αντανακλά, όμως επίσης, ότι έχουμε εμπλακεί όχι μόνο σε δημοσιονομική προσαρμογή, αλλά και σε σοβαρές δομικές μεταρρυθμίσεις που αντιμετωπίζουν πολλές από τις χρόνιες αδυναμίες του οικονομικού και δικαστικού συστήματος, τη φορολογική διοίκηση (περιλαμβανομένης μιας νέας αυτόνομης και ανεξάρτητης αρχής συλλογής εσόδων) και πιθανόν, περισσότερο σημαντικό απ’ όλα, τη ασφαλιστική μεταρρύθμιση. Η μεταρρύθμιση στις συντάξεις που συζητείται αυτή τη στιγμή στο κοινοβούλιο, αντιμετωπίζει με ριζοσπαστικό τρόπο τη βιωσιμότητα του συστήματος μακροπρόθεσμα ενοποιώντας όλα τα Ταμεία σε ένα, προσφέροντας ίδιους κανόνες για όλους τους συνταξιούχους και μειώνοντας τα ποσοστά αναπλήρωσης. Εχουμε τώρα συμφωνήσει με τους τέσσερις Θεσμούς όσα περιλαμβάνονται στην πρώτη αξιολόγηση, όχι μόνο το δημοσιονομικό πακέτο του 3% του ΑΕΠ αλλά και όλες τις δομικές μεταρρυθμίσεις. Οι τελευταίες περιλαμβάνουν το άνοιγμα του συνόλου της αγοράς των μη εξυπηρετούμενων δανείων (NPLs), εκτός από κάποια προσωρινή προστασία δανείων που σχετίζονται με πρώτη κατοικία, και το νέο Ταμείο Ιδιωτικοποιήσεων. Από την οπτική μας έχουμε παραδώσει όσα υποσχεθήκαμε – σε κάποιες πτυχές περισσότερα. Και όλα αυτά έχοντας ανακεφαλαιοποιήσει τις τράπεζες και αντιμετωπίζοντας μια απίστευτα περίπλοκη και σοβαρή προσφυγική κρίση. Ωστόσο, όπως ξέρετε υπάρχει μια διαφωνία μεταξύ των Θεσμών για το αντίκτυπο του δημοσιονομικού πακέτου, καθώς οι ευρωπαϊκοί θεσμοί και εμείς, είμαστε πεπεισμένοι ότι το πακέτο είναι αρκετό για να πιαστεί ο στόχος για πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ το 2018, ενώ το ΔΝΤ υποστηρίζει ότι αρκεί μόνο για να πιαστεί 1,5% του ΑΕΠ. Αυτή η εκτίμησή του, πρέπει να σημειωθεί, βασίζεται στην ίδια μεθοδολογία που παρήγαγε μια υποεκτίμηση το 2015 του μεγέθους των δυο δισεκατομμυρίων ευρώ! Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η διαφορά των δυο ποσοστιαίων μονάδων για το 2018 είναι εξαιρετικά μεγάλη. Και αυτό κάνει την πρόταση για επιπλέον 2% του ΑΕΠ παραμετρικά προληπτικά μέτρα νομοθετημένα εκ των προτέρων πολύ προβληματική. Πρώτον, δεν υπάρχει συνταγματικά τρόπος να ψηφιστούν προληπτικά μέτρα στην Ελλάδα και με συζητήσεις που είχα με συναδέλφους, αυτό ισχύει και σε ορισμένα άλλα κράτη μέλη. Ετσι θα πρέπει απλά να νομοθετήσουμε τα μέτρα και «απλώς» να υποσχεθούμε ότι θα ακυρωθούν το 2018 αν δεν χρειαστούν. Επικαλούμενος τόσο στην οικονομική, όσο και την πολιτική εμπειρία σας, μπορείτε να φανταστείτε να πάμε στο κοινοβούλιο αντί για ένα αναμενόμενο πακέτο 5,4 δισ. ευρώ ένα 9 δισ. ευρώ; Πράγματι, κάθε πακέτο άνω των 5,4 δισ. είναι καταδικασμένο να αντιμετωπιστεί από τους έλληνες πολίτες και τους οικονομικούς αναλυτές, εντός και εκτός Ελλάδος ως κοινωνικά και οικονομικά αντιπαραγωγικό. Δεν υπάρχει περίπτωση τέτοιο πακέτο να περάσει από την παρούσα κυβέρνηση ή –για ότι αυτό σημαίνει- από καμία δημοκρατική κυβέρνηση που μπορώ να φανταστώ. Παρά τα ανωτέρω, και με μεγάλο κόστος για εμάς από τη στιγμή που η πρότασή μας είναι όντως πολύ σκληρή, συνεργαστήκαμε εποικοδομητικά με τους θεσμούς για να καλύψουμε τις τέσσερις λέξεις-κλειδιά, που αναφέρθηκαν τόσο από την Κριστίν Λαγκάρντ όσο και από τον Γερούν Ντάισλμπλουμ στο τελευταίο Eurogroup: νομοθέτηση, αντικειμενικότητα, αυτοματισμός, αξιοπιστία. Προτείναμε έναν αυτόματο μηχανισμό αναπροσαρμογής των δαπανών του προϋπολογισμού –με αναφορά σε κάθε υπουργείο και λίγες συγκεκριμένες εξαιρέσεις για λόγους εθνικής ασφάλειας και προστασίας των ασθενέστερων στρωμάτων- ώστε να παράσχουμε την πρόσθετη διασφάλιση που απαιτούν χώρες-μέλη ότι θα είμαστε σε τροχιά για πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% το 2018. Οι ευρωπαϊκοί θεσμοί μας έκαναν πολλές προτάσεις για βελτίωση του μηχανισμού σε ευθυγράμμιση με την απόφαση του Eurogroup, τις οποίες έχουμε συμπεριλάβει. Θα έχετε λάβει την πρότασή μας στην τελική της μορφή μέχρι τη Δευτέρα. Θεωρώ ότι ένας τέτοιος μηχανισμός, σε συνδυασμό με το πακέτο μεταρρυθμίσεων, είναι υπεραρκετός για να κλείσει η πρώτη αξιολόγηση. Και έρχομαι στο ζήτημα του χρέους, που αποτελεί επίσης μέρος της συμφωνίας του καλοκαιριού. Νομίζω ότι αυτό που χρειάζεται η Ελλάδα είναι μια ξεκάθαρη δήλωση για μέτρα άμεσης εφαρμογής και μέτρα που θα ληφθούν μελλοντικά, κάτι που θα βοηθήσει την εμπιστοσύνη των επενδυτών στην ανάκαμψη της χώρας και ότι το ρίσκο χώρας απομακρύνεται (επιτέλους!) από την ατζέντα. Οι επενδυτές χρειάζονται μια ξεκάθαρη εικόνα για να επενδύσουν, κάτι που απαιτεί κατ’ ελάχιστον μια ξεκάθαρη ανακοίνωση από το eurogroup ότι η Ελλάδα είναι στο σωστό δρόμο, βοηθώντας μας έτσι να μετατρέψουμε τον φαύλο κύκλο των δημοσιονομικών μέτρων – ύφεσης – περισσότερων μέτρων, σε έναν ενάρετο κύκλο με βάση την ανάπτυξη. Και δεν είναι ζήτημα μόνο επενδύσεων και ανάπτυξης. Εχουμε μπροστά μας και τη μεταρρυθμιστική κόπωση των Ελλήνων, που βρίσκονται αντιμέτωποι με έξι χρόνια κρίσης και έχουν χάσει το 25% του ΑΕΠ. Η επιστροφή στην ανάπτυξη λογικά θα μετριάσει την ανάγκη ενός ακόμη γύρου νέων δημοσιονομικών μέτρων, αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι θα βοηθήσει μια νέα μεταρρυθμιστική προσπάθεια με στόχο τα πολλά δομικά μας προβλήματα. Αυτό σίγουρα είναι προς το συμφέρον όχι μόνο των Ελλήνων πολιτών, αλλά και των δανειστών μας. Οπότε, θεωρώ ότι τα στοιχεία για το κλείσιμο της πρώτης αξιολόγησης και την παροχή της ελάφρυνσης χρέους, υπάρχουν. Η Ελλάδα έχει εκπληρώσει από το καλοκαίρι τη δέσμευσή της για μεταρρυθμίσεις, ενώ ταυτόχρονα έχει αποτελέσει πηγή γεωπολιτικής σταθερότητας σε μια πολύ προβληματική περιοχή, με τον τρόπο που αντιδράσαμε στην προσφυγική κρίση. Κανείς δεν θα πρέπει να πιστεύει ότι μια ακόμη ελληνική κρίση, οδηγώντας ίσως σε ένα ακόμη αποτυχημένο κράτος στην περιοχή (failed state), είναι επωφελής για οποιονδήποτε. Η κυβέρνησή μου και εγώ θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε για μια συνολική λύση. Όμως μια τέτοια λύση θα πρέπει να είναι αξιόπιστη όχι μόνο για τους πιστωτές μας και τους θεσμούς, αλλά και για τους Έλληνες πολίτες, που σε τελική ανάλυση πρέπει να έχουν την «ιδιοκτησία» του προγράμματος και να μπορούν να το διατηρήσουν. Θα ήθελα να πιστεύω ότι είμαστε τόσο κοντά, χωρίς να χρειάζεται να προσθέσω το «αλλά τόσο μακριά». Με τις καλύτερες ευχές μου». https://mninews.marketnews.com/category/mni-terms/germany-watch

Πηγή: SOS Τσακαλώτου στους ομολόγους του: Δεν περνά το πακέτο των 9 δις από καμία κυβέρνηση http://wp.me/p3kVLZ-wEq

Σε διάστημα μίας εβδομάδος, παρακολούθησα πάνω από δύο τηλεοπτικές εκπομπές σχετικά με τα κέρδη εμπορικών επιχειρήσεων. Τα σχόλια ήταν αρνητικά από πλευράς τών δημοσιογράφων και φάνηκε ότι οι άνθρωποι δεν γνώριζαν από εμπόριο.

Πρέπει να επισημάνω κάποια πράγματα, χωρίς να θέλω να φανώ υπερασπιστής τού σιναφιού μου, τών εμπόρων.

Όταν κάποιος αγοράζει το Α προϊόν 100 και το πουλάει 200, δεν λέμε ότι έχει κέρδος 100%, αλλά ότι αυτό είναι το μικτό κέρδος από την αγοραπωλησία τού συγκεκριμένου προϊόντος. Πρέπει να αφαιρεθούν τα έξοδα τής επιχείρησης και αυτό που θα μείνει είναι το κέρδος προ φόρων. Αναλόγως με τα λειτουργικά έξοδα τής επιχείρησης, καθορίζεται και το ύψος τού κέρδους που μένει στο τέλος.

Όταν ένας έμπορος αγοράζει για το κατάστημά του εκατό προϊόντα, δεν θα πουλήσει το σύνολο αυτών τών προϊόντων με το ίδιο κέρδος. Μερικά θα τού αφήσουν υψηλό κέρδος, άλλα χαμηλό και μερικά θα πουληθούν στο κόστος ή ακόμη και κάτω από την τιμή αγοράς.

Αυτές είναι βασικές πληροφορίες σχετικά με την λειτουργία τού εμπορίου, που όμως διαισθάνομαι ότι ορισμένοι δημοσιογράφοι τηλεοπτικών εκπομπών δεν τις γνωρίζουν ή προσποιούνται κάτι τέτοιο.

Θα ήθελα επίσης να επισημάνω ότι οι ατομικές επιχειρήσεις, εμπορικές και παραγωγικές, δεν είναι φιλανθρωπικά ιδρύματα και έχουν σαν σκοπό τους να βγάλουν κέρδη, βάσει τών οποίων και φορολογούνται.

Παρακολουθώ εκπομπές που κατηγορούν εμπορικές επιχειρήσεις για υπερβολικά κέρδη, όμως κανείς τους δεν λέει ότι αυτές οι επιχειρήσεις είναι που πληρώνουν τούς παχουλούς μισθούς τών δημοσιογράφων τής μικρής οθόνης και κανείς δεν σχολιάζει αρνητικά αυτούς τούς παχουλούς μισθούς αλλά και τα υπερβολικά ποσά που κερδίζουν κάποιοι καλλιτέχνες, σε μια Ελλάδα όπου ο οικοδόμος δεν βγάζει πάνω από τριάντα με σαράντα ευρώ μεροκάματο και ο απλός ιδιωτικός υπάλληλος πάνω από είκοσι με εικοσιπέντε ευρώ.

Σε μία καπιταλιστική οικονομία, η διαφήμιση μίας επιχείρησης είναι ένα από τα βασικά έξοδα. Οι μεγάλες επιχειρήσεις βασίζονται πολύ στην τηλεοπτική διαφήμιση, η οποία θα ήταν φθηνότερη εάν οι τηλεοπτικοί αστέρες, δημοσιογράφοι και παρουσιαστές, δεν πληρωνόντουσαν υπέρογκα ποσά. Συνεπώς και οι επιχειρήσεις θα μείωναν τα ποσοστά κέρδους, προς όφελος τού καταναλωτή.

Πολλοί υποστηρίζουν ότι οι ακριβοπληρωμένοι καλλιτέχνες, τηλεοπτικοί δημοσιογράφοι και παρουσιαστές δεν έχουν σταθερή δουλειά και γι’ αυτό εισπράττουν υπέρογκα ποσά. Και ποιος μάς διαβεβαιώνει ότι οι ιδιωτικές εμπορικές επιχειρήσεις έχουν σταθερό εισόδημα και βέβαιο μέλλον; Σήμερα μπορεί να υπάρχει και να έχει κέρδη και αύριο να κλείσει. Ό,τι ισχύει για τούς ακριβοπληρωμένους τηλεοπτικούς αστέρες, ισχύει και για τούς εμπόρους, μικρούς και μεγάλους.

Για το τέλος, θα ήθελα να επισημάνω ότι η οικονομία μας μπορεί να επιβιώσει χωρίς τηλεόραση, όμως χωρίς το εμπόριο καμία σύγχρονη καπιταλιστική οικονομία δεν μπορεί να συνεχίσει να υπάρχει.